„Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze ” – recenzja

Żyjemy w czasach nieograniczonych wręcz możliwości. Dostęp do wiedzy jest łatwy – wystarczy parę razy kliknąć myszką, by odnaleźć odpowiedzi na prawie wszystkie nurtujące nas pytania. Oczarowani tymi możliwościami często nie poświęcamy nawet chwili, żeby zadać sobie jedno kluczowe pytanie – czy aby na pewno to prawda?

Nieskończone zasoby Internetu zdają się bowiem generować więcej pytań niż odpowiedzi. Trudno jest doszukać się informacji rzetelnych i sprawdzonych pośród mnogości dostępnych w Internecie komentarzy i opinii. Teorie spiskowe, pseudonauka, alternatywne metody leczenia najróżniejszych dolegliwości to w sieci norma.

W swojej książce Łukasz Lamża ,,Światy równoległe” podejmuje wyzwanie przedstawienia czytelnikowi różnych teorii, mających liczne grono wyznawców w sieci  i nie tylko. Odnajdziemy tutaj rozdziały zadedykowane zarówno tym bardziej popularnym, takim jak ruch antyszczepionkowy, czy płaskoziemcy, jak i te może nieco mniej znane (na przykład  irydologię, to jest metodę rozpoznawania chorób na podstawie wyglądu tęczówki).

,,Światy równoległe” to jednak coś znacznie więcej niż przybliżenie czytelnikowi szalonych teorii internetowych.  Autor broni nauki obalając mity, podkreślając niedociągnięcia w rozumowaniu oraz zastosowane techniki manipulacyjne, jak choćby granie na uczuciach odbiorcy. Zapowiedź tego możemy odnaleźć już w pod tytule brzmiącym ,,Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze”. Jego głównym celem nie jest więc całkowite obalenie omawianych teorii czy zagadnień. Autor podejmuje bowiem próbę zrozumienia genezy problemu. Nie zakłada złych intencji, nie wytyka ani nie ośmiesza. Powołuje się jedynie na wyniki badań jednocześnie podchodząc do problemu w sposób obiektywny, doszukując się choć szczątkowej zawartości prawdy w teoriach, które już przy pierwszym spojrzeniu wydają się nieprawdopodobne bądź nawet w 100% zmyślone jak chociażby wiara w to, że Ziemia jest płaska i wszyscy padliśmy ofiarą ogólnoświatowego spisku, pragnącego zataić przed nami tę informację.

Pomimo częstego wykorzystania przez autora terminologii naukowej, w sposób nie pozostawiający wiele do życzenia od początku do końca prowadzi nas przez wszystkie zagadnienia, tłumacząc je w sposób przystępny dla każdego i odwołując się do intuicyjnych porównań z życia codziennego, pozwalających zwizualizować omawiany problem. Napisana w sposób przystępny i przejrzysty. Sama kompozycja omawianej książki dodatkowo przekłada się na jej wygodną lekturę.

Na szczególne docenienie zasługuje również fakt, że pomimo niejednokrotnego poruszania przez autora tematów z pogranicza żartu i fikcji w żadnym momencie nie potępia cudzych poglądów ani ich nie wyśmiewa. Wręcz przeciwnie. Niejednokrotnie stara się wręcz spojrzeć na teorię chociażby antyszczepionkowców i odszukać jej racjonalne wytłumaczenie, czy też nawet całkowicie potwierdzić jej realność, jak zrobił to chociażby w rozdziale na temat powiększania piersi przy pomocy hipnozy. 

Czy warto więc sięgnąć po pozycję jaką są ,,Światy równoległe” Łukasza Lamży? Moim zdaniem zdecydowanie tak. Chociaż książka ta najprawdopodobniej nie przedstawi nam żadnych nowych informacji na temat omawianych tam teorii spiskowych, robi jednak coś znaczenie bardziej istotnego. Pokazuje jak podejść do nowych dla nas wiadomości w sposób krytyczny i jak, za pomocą źródeł naukowych oraz logicznego myślenia, można weryfikować ich wiarygodność. Jest to wiedza cenna, zwłaszcza w czasach kiedy ze wszystkich stron zalewani jesteśmy informacjami, które jak się niejednokrotnie okazuje warto odnieście w sposób krytyczny.

Uważam, że lektura ,,Światów równoległych” jest świetnym sposobem zarówno na spędzenie wolnego czasu jak i źródłem informacji z zakresu krytycznego myślenia czy teorii spiskowych. Napisaną przystępnym językiem książkę czyta się szybko, jednocześnie przyswajając przy tym ogromnej ilości wiedzy. Mogę zapewnić, że czas ten nie będzie czasem straconym. Polecam szczególnie dla wszystkich zafascynowanych tematyką teorii spiskowych. 

Karolina Świstuń